Koszt produkcji w przedsiębiorstwie kapitalistycznym.

W rzeczywistości koszt produkcji w przedsiębiorstwie kapitalistycznym jest wyższy od kosztu pracy uprzedmiotowionej i płacy roboczej. Do kosztów bezpośrednio ponoszonych przez przedsiębiorstwo kapitalistyczne należy doliczyć podatki komunalne i państwowe oraz inne opłaty, procent od wypożyczonego kapitału, koszty związane z kupnem lub dzierżawieniem działki ziemi oraz koszty ubezpieczeń. Koszty produkcji kapitalisty równają się zatem: KWb = c+v+d, gdzie: KWb =: koszty własne produkcji kapitalisty; d – część kosztów produkcji poza kosztami kapitału stałego i zmiennego. Kapitalista oblicza nie bezpośrednie koszty własne produkcji, ale koszty kalkulacyjne. Do kosztów kalkulacyjnych dolicza, jeszcze koszty, których w rzeczywistości nie poniósł, a mianowicie procent od wyłożonego przez siebie kapitału (gdyby kapitał ten ulokował w banku, otrzymałby procent) oraz czynsz dzierżawny, Stąd: K,,! = c + v + d + l, gdzie: Kk! – koszt kalkulacyjny; l – część kosztów doliczana przez kapitalistę, ale nie ponoszona. Elementy kosztów d i l pokrywa kapitalista z wartości dodatkowej. Jeśli zatem: d+l = a, to K5t = c+v+am; warunkiem uzyskania przez kapitalistę, zysku jest: a < l. Z punktu widzenia kalkulacji kapitalisty istotne są koszty kalkulacyjne, gdyż one dopiero pozwalają obliczyć kalkulacyjny zysk czysty. W dalszej analizie kosztów w celu uproszczenia rozumowania posługiwać się będziemy kategorią kosztów kapitalisty c+v. Koszty produkcji c + v dzielą się na: a) koszty amortyzacji; b) koszty materiałowe; c) koszty siły roboczej. Koszty amortyzacji to koszty zużycia kapitału trwałego (budynków, maszyn, urządzeń, sprzętu, oprzyrządowania). Amortyzacja to suma kapitału niezbędna do odtworzenia elementów kapitału trwałego po ich zużyciu oraz do utrzymania ich technicznej sprawności w czasie ich użytkowania. [hasła pokrewne: , kawa sklep, Układanie kostki brukowej Warszawa, dmuchańce ]

Tags: , ,

Comments are closed.