Posts Tagged ‘Usługi brukarskie Warszawa’

Stanowisko filogenetyczne krasnorostów.

Friday, February 23rd, 2018

Stanowisko filogenetyczne krasnorostów jest jeszcze niejasne. Przodków tej silnie rozwiniętej klasy glonów poszukiwano często wśród zielenic. Na pierwszy rzut oka prawdopodobne pochodzenie od Coleochaete  jest zwykle negowane, gdyż pierwotnie w przeciwieństwie do karpogonu trichogyne krasnorostów prawdopodobnie było samodzielną komórką. Poza tym u prymitywnych krasnorostów chromatofor jest gwiaździsty, u zielenic kubkowaty. Z biochemicznych powodów (czerwone i niebieskie barwiki chromatoforów, brak chlorofilu b) można sądzić o pokrewieństwie z Cyanophyceae, i to poprzez prymitywne Protoflorideae, u których oprócz skomplikowanie zbudowanych form — istnieją jednokomórkowce i pozornie rozgałęzione nici. Ponieważ jednak Cvanophvceae nie mają ani jądra komórkowego, ani chromatoforów, należy je rozdzielnopłciowość. Diploidalny twór nie przekształca się w komórkę przetrwalnikową, lecz żyje dalej jako nagi protoplast, poruszający się ameboidalnie. Może się on łączyć z równymi sobie w większe, wielojądrowe plazmodia. Jądra ich rozmnażają się jeszcze wielokrotnie przez podziały mitotyczne. W plazmodiach nigdy nie występują błony poprzeczne, gdyż plazmodia stanowią jednolite masy protoplazmatyczne. Można hodować je na pożywce agarowej. Mogą one wchłaniać bakterie, grzybnię i inny pokarm stały, jak kawałki agaru, a nawet haploidalne myksameby. Pokarm ten trawią wakuolach lub też w inny sposób. Mogą one również rozkładać podłoże na zewnątrz plazmy przez wydzielanie enzymów trawiennych i pobierać substancje odżywcze w postaci rozpuszczonej. Saprofityczne gatunki dają się hodować w zupełnie czystych kulturach, pasożytnicze zaś są zdolne do życia przez dłuższy okres tylko po dodaniu żywego pokarmu. Jako materiał zapasowy nie wytwarzają one skrobi, lecz glikogen. Żyją najchętniej w lasach na opadłych liściach i w próchniejącym drewnie; dzięki zmianom kształtu i rozgałęzianiu się pełzną powoli w różnych kierunkach. Ich części przednie składają się z gęstszej plazmy, ku tyłowi zaś są one podzielone na sieć plazmatycznych sznurów. Do korzystnych ze względu na odżywianie się miejsc dostają się one głównie dzięki ruchom chemo-, hydro- i ujemnie fototaktycznym. Plazmodia pewnych gatunków osiągają ponad 30 cm średnicy, (np. Fuligo varians = Aethalium septicum, którego żółte plazmodia występują często na korze garbarskiej, ale również znaleźć je można w lasach). [podobne: , Usługi brukarskie Warszawa, felgi stalowe, elewacje drewniane ]