Posts Tagged ‘terapia sensoryczna dla dzieci’

ODDYCHANIE.

Thursday, September 27th, 2018

ODDYCHANIE. Dla utrzymania ciągłości życia konieczny jest stały dopływ energii. Pewnego wkładu energii wymagają nie tylko procesy widoczne dla oka, np. praca mięśnia czy szybkie ruchy roślin, lecz również różnorodne syntezy odbywające się podczas przemiany materii, a nawet utrzymanie labilnej submikroskopowej struktury protoplazmy. Labilność życia obrazuje doskonale sformułowane przez Pfeffera porównanie rośliny z płynącym przez ocean przeciekającym statkiem, który utrzymuje się na powierzchni wody tylko dzięki ciągłej pracy załogi przy pompach. Tajemnica życia polega na tym, że organizm potrafi zapewnić sobie ów ciągły dopływ energii dzięki własnej przemianie materii, a szczególnie dzięki oddychaniu, procesowi charakterystycznemu dla każdej istoty żywej. Oddychanie bowiem polega na uwalnianiu energii związanej chemicznie w pewnych związkach wysokoenergetycznych. W zasadzie jest rzeczą obojętną, jaki związek chemiczny służy za materiał pędny do utrzymania maszynerii życia. Istotna bowiem cecha oddychania polega na tym, że podczas pewnych ściśle określonych reakcji dysymilacyjnych uwalnia się energia w formie zdolnej do zaspokojenia potrzeb energetycznych najrozmaitszych procesów życiowych. Istnieją różne typy oddychania, dla których substratem energetycznym nie są cukry, lecz inne związki chemiczne, czasami nawet nieorganiczne. Dla większości jednak roślin i zwierząt podstawowym substratem oddechowym jest cukier, który roślina zielona wytwarza w wystarczającej ilości podczas asymilacji CO2 , wiążąc w nim znaczne ilości energii kosmicznej. Cały niezwykle skomplikowany mechanizm oddechowy służy do uwolnienia energii potencjalnej, zmagazynowanej w cząsteczce cukru. Podczas oddychania zwierząt i roślin cukier zostaje rozłożony w podobny lub identyczny sposób na swe podstawowe składniki — dwutlenek węgla i wodę. Przy całkowitym spaleniu 1 mola glikozy na C02 i 1-120 uwalnia się 675 kcal, czyli ta ilość energii, którą roślina pochłonęła z promieniowania słonecznego podczas fotosyntezy , 1 mol CeHă20u + 6 moli 02 6 moli C02 + 6 moli H20 + 675 kcal. [przypisy: , frezowanie, nagrzewnice powietrza, sprzątanie poznań ]
[patrz też: terapia sensoryczna dla dzieci, laryngolog od czego jest, lekarz dentysta a lekarz stomatolog ]

Fermentacja octowa.

Tuesday, September 25th, 2018

Bakteryjny rozkład celulozy ludzkim przewodzie pokarmowym odbywa się przede wszystkim w jelicie grubym. Podstawowe znaczenie tego procesu polega nie tylko na możliwości wykorzystania celulozy jako pokarmu (delikatne ściany komórkowe np. sałaty mogą być wykorzystywane najwyżej w 25%), lecz w udostępnieniu zawartości komórek roślinnych sokom trawiennym organizmu. Bezużyteczne gazowe produkty fermentacji (C02, HE, CH4 z kwasu octowego) zostają wydalane na zewnątrz. e. Fermentacja octowa. W niektórych typach fermentacji tlen nie bierze w ogóle udziału w reakcji. Energia uzyskana przy oddychaniu podczas rozkładu cukru na związki o trzech atomach węgla pochodzi w rzeczywistości z wewnątrzcząsteczkowych przekształceń, polegających na odłączaniu i dołączaniu atomów wodoru do lub od produktów przejściowych (uwodorowanie, czyli hydrogenacja i odwodorowanie, czyli dehydrogenacja). Znamy jednak takie formy oddychania bakteryjnego, w których bierze udział także tlen atmosferyczny; procesy te wykazują pewne podobieństwo do normalnego oddychania roślin wyższych i zwierząt. Oddychaniem tego rodzaju jest np. fermentacja octowa, przeprowadzana przez pewne bakterie (Bac. Pasteurianum, orleanense, aceti i in.). Polega ona na utlenianiu alkoholu etylowego na kwas octowy: 1 mol CH3 • CH20H + oz. 1 mol • COOH + 1 mol H20 + 118 kcal. Substratem utlenianym nie jest w tym przypadku cukier, lecz związek o znacznie prostszej budowie — alkohol etylowy. Jednak właśnie ten pozornie prosty proces utleniania, który ściśle biorąc nie powinien być zaliczany do procesów fermentacyjnych z uwagi na udział tlenu atmosferycznego, jest w rzeczywistości typowym procesem dehydrogenacyjnym i klasycznym już dziś przykładem objaśniającym istotę biologicznego oddychania. W fermentacji octowej bierze udział także dehydrogenaza, odszczepiająca od alkoholu wodór, wskutek czego przechodzi on w aldehyd octowy: CHO • CH20H—ș CHZ • CHO -1- 2H. Aldehyd octowy łączy się z wodą na wodzian, od którego znowu odłącza się wodór: + H20.CHa.c—OH.CHa.COOH+2H. Akceptorem wodoru jest tlen atmosferyczny; powstaje nadtlenek wodoru, H:02, wywierający na komórkę działanie toksyczne i dlatego rozkładany natychmiast przez enzym katalazę na wodę i tlen: AH 202 2H20 + 02 . [patrz też: , agencja reklamowa, serwis samochodów, olej kokosowy ]
[podobne: terapia sensoryczna dla dzieci, laryngolog od czego jest, lekarz dentysta a lekarz stomatolog ]

Grupa prostetyczna katalazy.

Monday, September 24th, 2018

Grupa prostetyczna katalazy wykazuje pokrewieństwo chemiczne do barwika krwi i podobnie jak on zawiera żelazo. Można również powiedzieć, że chodzi w tym procesie o bezpośrednie spalenie na powietrzu wodoru na wodę, proces (stosowany również w praktyce) wyzwalający znaczne ilości energii. Dlatego też podczas fermentacji octowej wydziela się stosunkowo dużo energii w porównaniu z fermentacjami beztlenowymi. Również w tym przypadku źródłem energii są procesy hydrogenacji. Z rozważań zamieszczonych poniżej wynika, że bakterie octowe przeprowadzają hydrogenację tlenu, podobnie jak organizmy wyższe podczas oddychania tlenowego. Tlen atmosferyczny bierze udział w fermentacji octowej tylko jako akceptor odłączanego wodoru. Można go w tym procesie zastąpić bardzo łatwo przez jakikolwiek inny akceptor organiczny i w ten sposób uzyskać typową fermentację octową, w której nie bierze jednak udziału tlen atmosferyczny. Należy wspomnieć, że tlen reaguje dopiero po odpowiedniej „aktywacji”. 2. Oddychanie roślin wyższych. Na podstawie wyników dotychczasowych badań, zwłaszcza zaś na podstawie wartości ilorazu oddechowego, można z dużą pewnością przypuszczać, że substratem oddychania tlenowego roślin wyższych jest z reguły cukier. Początkowe przekształcenia biochemiczne cząsteczki cukru przebiegają do pewnego etapu w sposób identyczny, jak w czasie omówionych uprzednio fermentacji beztlenowych. Przypuszczenie to oparte jest m. in. na fakcie, że rośliny wyższe znajdujące się w atmosferze beztlenowej wydzielają przez pewien czas dwutlenek węgla, a wśród produktów ubocznych pojawia się również alkohol etylowy. Są to związki będące końcowymi produktami fermentacji alkoholowej. Oddychanie beztlenowe roślin wyższych nazywano dawniej „oddychaniem śródcząsteczkowym, ponieważ końcowe produkty takiego oddychania powstają tylko przez przemieszczenia atomów i zmiany chemiczne w obrębie cząsteczki cukru, a więc tak samo jak w procesie fermentacji. Na tej podstawie można przyjąć, że również podczas właściwego oddychania tlenowego roślin wyższych pierwsze etapy przebudowy cząsteczki cukru — estryfikacja kwasem fosforowym oraz rozkład cząsteczki na dwa związki o trzech atomach węgla — przebiegają bez udziału tlenu, podobnie jak w procesie fermentacji alkoholowej. [więcej w: , fizjoterapia, telewizja przemysłowa, agencja hostess ]
[hasła pokrewne: terapia sensoryczna dla dzieci, laryngolog od czego jest, lekarz dentysta a lekarz stomatolog ]

Rozmnażanie bezpłciowe.

Saturday, September 22nd, 2018

Rozmnażanie bezpłciowe odbywa się u nich za pomocą z00spor z jedną, tylnie umieszczoną wicią; powstają one w znacznej ilości w buławkowatych sporangiach. Rozmnażanie płciowe rozwinęło się aż do oogamii. Nabrzmiałe, jednojądrowe 0ogonia, umieszczone zwykle szczytowo, od reszty plechy oddzielone są błoną poprzeczną i zawierają jedną jednojądrową komórkę jajową. Anterydia rozwijające się pod oogoniami są również oddzielone błoną poprzeczną; wydostaje się z nich pewna ilość jednowiciowych, jednojądrowych spermatozoidów. Przez otwór w oogonium dostają się one do wnętrza i zapładniają jajo. Zapłodnione jajo pozostaje niekiedy w oogonium; może też tak jak u większości gatunków — wydostawać się na zewnątrz przez otwór w oogonium. Tu przekształca się w zygotę, otaczając się grubą błoną pokrytą kolcami. W niektórych przypadkach zygota pływa dzięki pozostającej na niej wici spermatozoidu. Na podstawie ruchów ameboidalnych zapłodnionego jaja wysnuwa się wnioski dotyczące filogenetycznego pochodzenia od przodków o bardziej ruchliwych makrogametach. Gamety i zoospory powstają na tej samej roślinie, a więc przemiana pokoleń nie występuje. Podział redukcyjny zachodzi podczas kiełkowania zygoty. Monoblepharidales zatem osiągnęły najwyższy stopień seksualności (oogamia); grzybnia ich daje reakcję na błonnik. Stadia opatrzone wiciami (zoospory, spermatozoidy) mają takie same wici jako organy ruchu jak i poprzednie rzędy. 5. Rząd Oomycetales. 1) Rodzina Saprolegniaceae. Saprolegniaceae mają rurowatą, pozbawioną poprzecznych ścian, wielojądrową grzybnię o błonach z celulozy. Żyją prawie wyłącznie saprofitycznie w wodzie na zanurzonych pod wodą gnijących częściach roślinnych i na ciałach martwych owadów, rzadziej pasożytniczo na żywych rybach. Saprolegniaceae rozmnażają się bezpłciowo za pomocą dwuwiciowych, jednojądrowych z00spor, które wypływają z buławkowatych sporangiów. [podobne: , tłumaczenia przysięgłe, wyposażenie biur, szafki ubraniowe ]
[hasła pokrewne: terapia sensoryczna dla dzieci, laryngolog od czego jest, lekarz dentysta a lekarz stomatolog ]