Posts Tagged ‘szafki ubraniowe’

Rozmnażanie bezpłciowe.

Thursday, February 22nd, 2018

Rozmnażanie bezpłciowe odbywa się u nich za pomocą z00spor z jedną, tylnie umieszczoną wicią; powstają one w znacznej ilości w buławkowatych sporangiach. Rozmnażanie płciowe rozwinęło się aż do oogamii. Nabrzmiałe, jednojądrowe 0ogonia, umieszczone zwykle szczytowo, od reszty plechy oddzielone są błoną poprzeczną i zawierają jedną jednojądrową komórkę jajową. Anterydia rozwijające się pod oogoniami są również oddzielone błoną poprzeczną; wydostaje się z nich pewna ilość jednowiciowych, jednojądrowych spermatozoidów. Przez otwór w oogonium dostają się one do wnętrza i zapładniają jajo. Zapłodnione jajo pozostaje niekiedy w oogonium; może też tak jak u większości gatunków — wydostawać się na zewnątrz przez otwór w oogonium. Tu przekształca się w zygotę, otaczając się grubą błoną pokrytą kolcami. W niektórych przypadkach zygota pływa dzięki pozostającej na niej wici spermatozoidu. Na podstawie ruchów ameboidalnych zapłodnionego jaja wysnuwa się wnioski dotyczące filogenetycznego pochodzenia od przodków o bardziej ruchliwych makrogametach. Gamety i zoospory powstają na tej samej roślinie, a więc przemiana pokoleń nie występuje. Podział redukcyjny zachodzi podczas kiełkowania zygoty. Monoblepharidales zatem osiągnęły najwyższy stopień seksualności (oogamia); grzybnia ich daje reakcję na błonnik. Stadia opatrzone wiciami (zoospory, spermatozoidy) mają takie same wici jako organy ruchu jak i poprzednie rzędy. 5. Rząd Oomycetales. 1) Rodzina Saprolegniaceae. Saprolegniaceae mają rurowatą, pozbawioną poprzecznych ścian, wielojądrową grzybnię o błonach z celulozy. Żyją prawie wyłącznie saprofitycznie w wodzie na zanurzonych pod wodą gnijących częściach roślinnych i na ciałach martwych owadów, rzadziej pasożytniczo na żywych rybach. Saprolegniaceae rozmnażają się bezpłciowo za pomocą dwuwiciowych, jednojądrowych z00spor, które wypływają z buławkowatych sporangiów. [podobne: , tłumaczenia przysięgłe, wyposażenie biur, szafki ubraniowe ]

Zysk i stopa zysku.

Sunday, February 18th, 2018

Zasada ta realizowana jest w kapitalizmie wolnokonkurencyjnym w wyniku konkurencji między kapitalistami z różnych gałęzi produkcji w ramach dążenia do celu produkcji kapitalistycznej: osiągania najwyższego zysku. Wolna konkurencja prowadziła w żywiołowy sposób do wyrównywania stóp zysku we wszystkich gałęziach. Całkowite wyrównanie stóp zysku miałoby miejsce przy pełnej swobodzie przenoszenia kapitału z jednej gałęzi do wszystkich pozostałych. Jest to oczywiście niemożliwe. Dlatego tendencja, ta realizuje się nie tyle przez przenoszenie kapitału już funkcjonującego; ile przez nowe inwestycje. Przy założeniu idealnych warunków wolnej konkurencji, pełnej możliwości przepływu kapitału i siły roboczej, stopy zysku we wszystkich gałęziach produkcji wyrównują się. Właściciele kapitałów we wszystkich gałęziach otrzymują zysk przeciętny, tj. zysk osiągany przez określony kapitał niezależnie od stopy wartości dodatkowej, szybkości obrotu kapitału i składu organicznego w danej gałęzi. Wraz z zyskiem przeciętnym pojawia się cena produkcji równa kosztom produkcji i zyskowi przeciętnemu. Zysk i stopa zysku. Cena produkcji kształtuje się zatem na poziomie wyższym lub niższym od wartości rynkowej towaru. Oznacza to, że poszczególni kapitaliści zawłaszczają zazwyczaj masę wartości dodatkowej mniejszą lub większą od tej, która jest wytwarzana w ich przedsiębiorstwach w ten sposób w kapitalizmie wolnokonkurencyjnym dzięki redystrybucji wytworzonej ogólnej masy wartości dodatkowej realizowana jest zasada: od równych kapitałów równe zyski. Tendencja do wyrównywania się stóp zysku jest tendencją właściwą kapitalizmowi wolnokonkurencyjnemu. W wyniku działania tego prawa stopy zysku wszystkich funkcjonujących kapitałów dążą do wyrównywania się. Uproszczone działanie tego prawa można sformułować następująco: jeśli będziemy abstrahować od szybkości obrotu kapitałów i od ich składów organicznych, to po zsumowaniu wartości dodatkowej wytworzonej we wszystkich gałęziach produkcji i podzieleniu jej przez sumę kapitałów funkcjonujących we wszystkich gałęziach produkcji uzyskamy przeciętną stopę zysku z = ma 100. cg+vg gdzie: z – przeciętna stopa zysku; mg – suma wartości dodatkowej wszystkich gałęzi produkcji; Cg -; suma kapitału stałego wszystkich gałęzi produkcji; vg – suma płac roboczych wszystkich gałęzi produkcji. [podobne: , szafki ubraniowe, hydraulika przemysłowa, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]