Posts Tagged ‘rejestracja w przychodni’

Analiza gazowa.

Thursday, September 19th, 2019

Jeżeli proces wyrażony powyższym równaniem, a stanowiący w zasadzie odwrócenie fotosyntezy, przebiega rzeczywiście w taki sposób w roślinie, towarzyszyć mu powinno pobieranie tlenu, a wydzielanie dwutlenku węgla w stosunku 1 : 1, a więc tzw. ił oraz oddechowy C02/02 powinien się równać jedności. Za pomocą analizy gazowej można rzeczywiście wykazać, że rośliny zielone wydzielają w ciemności C02, a pobierają 02 . Wydzielanie tlenu łatwo jest jakościowo wykazać. Do doświadczeń nadają się najlepiej kiełkujące nasiona, niezdolne jeszcze do fotosyntezy. Dwutlenek węgla, który wydzielają podczas oddychania, wytrąca się w postaci węglanu baru. Do dokładniejszego, ilościowego pomiaru oddychania stosuje się wiele skomplikowanych metod, pozwalających na zmierzenie, za pomocą analizy gazowej lub innymi sposobami, zmian stężenia CO: i O: w powietrzu, które przepływało nad oddychającymi roślinami. Badania nad oddychaniem roślin zielonych należy oczywiście przeprowadzać w ciemności, aby uniemożliwić przebiegającą w odwrotnym kierunku fotosyntezę. W pełni rozwinięte organy roślin wyższych mają iloraz oddechowy bardzo zbliżony do 1, pozwala to wnioskować (podobnie jak przy ilorazie asymilacji), że pobierany tlen służy do utleniania węglowodanów, a w szczególności cukru. Substancje uboższe w tlen, jak tłuszcze czy białko, wymagają do zupełnego utlenienia na CO, i H20 oczywiście więcej tlenu, związki zaś chemiczne bogatsze w tlen, np. kwasy organiczne, mniej. Odchylenia ilorazu oddechowego od wartości 1 nie wykluczają jednak możliwości, że w razie innego niż cukier substratu następuje najpierw jego przerobienie na węglowodany, które dopiero zostają utlenione. Także wówczas, gdy oprócz lub zamiast dwutlenku węgla pojawiają się inne produkty końcowe oddychania, iloraz oddechowy odchyla się od wartości 1. Trudniej jest natomiast wykazać, że podczas oddychania wywiązuje się energia, ponieważ transpiracja zużywa większość energii oddechowej, zamienionej w ciepło. [przypisy: , hotele w Gdańsku, bramy garażowe, hurtownia elektryczna ]

Fermentacja masłowa.

Tuesday, September 17th, 2019

Fermentacja masłowa. Wielka ilość beztlenowców bezwzględnych wśród bakterii (np. różne formy Bac, amylobacter, wywołujące wąglik, opuchlinę i in.) tworzy podczas oddychania m. in. także kwas masłowy: CH3 • CH2 • CH2 • COOH. Synteza kwasu masłowego odbywa się prawdopodobnie w taki sposób, że z aldehydu octowego lub kwasu octowego (fosforanu octowego) powstaje kwas acetooctowy, ulegający następnie redukcji: CH3 • CO • CH2 COOH + 2H+ • • CH2 • CH2 • COOH + H20. Podobnie jak przy fermentacji mlekowej mieszanej powstaje przy tej fermentacji nieco wolnego odoru, który uchodzi do atmosfery. Ilość energii uzyskiwanej podczas fermentacji masłowej wynosi zaledwie 17 kcal na 1 mol rozłożonej heksozy. Fermentacja masłowa odgrywa w przyrodzie ważną rolę. Wielka liczba bakterii żyjących w glebach uprawnych, a wiążących azot atmosferyczny, tworzy przez fermentację nieznanego bliżej substratu kwas masłowy. Wiele mikroorganizmów rozkłada pektyny blaszki środkowej dzięki fermentacji masłowej. Proces ten ma wskutek tego praktyczne znaczenie. Przy moczeniu lnu i konopi fermentacja masłowa prowadzi do wyizolowania pęczków włókien z zespołów tkankowych łodygi. d. Rozkład celulozy. Trudno jest rozstrzygnąć, w jakim stopniu można do procesów fermentacyjnych zaliczyć rozkład celulozy. Corocznie, po jesiennym opadaniu liści, dostaje się ona do gleby i ulega przerobieniu przez bakterie żyjące na powierzchni gleby i w jej wnętrzu. Celuloza jest częściowo rozkładana przez mikroorganizmy tlenowe (grzyby również mogą rozkładać celulozę), częściowo jednak stanowi przypuszczalnie substrat fermentacji masłowej. Oczywiście bez względu na dalsze jej losy celuloza zostaje najpierw enzymatycznie (celulaza) przekształcona w cukier. Wielka rzesza bakterii symbiotycznych żyjących w żołądku i jelitach wielu zwierząt oraz w systemie trawiennym owadów toczących drewno ma zdolność beztlenowego rozkładu celulozy, prawdopodobnie przez fermentację masłową. Pewne produkty rozpadu są resorbowane przez system pokarmowy zwierzęcia. W księgach i czepcu przeżuwaczy przebiega fermentacja celulozy. [przypisy: , podesty ruchome, olej kokosowy, Katalogi stron ]
[hasła pokrewne: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Enzym oddechowy.

Monday, September 16th, 2019

Wartość 20,5 (rH jest to logarytm ujemny ciśnienia) odpowiada normalnej, bardzo nieznacznej zawartości wodoru w wodzie. Wartości leżące powyżej tej wartości granicznej (do 41 — czysty tlen) świadczą o dobrym usuwaniu wodoru z układu, wartości niższe — o nagromadzeniu się nie przerobionego wodoru. Według teorii oddychania opracowanej przez Warburga, konieczny jest udział „aktywnej” cząsteczki tlenu atmosferycznego. Nigdy bowiem nie może on reagować bezpośrednio z substratem znajdującym się w oddychającej komórce ani też z wodorem odłączonym od tego substratu; tlen może wyłącznie utleniać „enzym oddechowy” z grupą prostetyczną zawierającą metal ciężki, który przechodzi w jon o wyższej wartościowości, oddając elektron. Tlen odbiera odłączone elektrony i wskutek tego „aktywuje się”. W wielu przypadkach enzym oddechowy jest, jak się zdaje, związkiem typu heminy, w której grupa czynna (4 pierścienie pirolowe — podobnie jak w chlorofilu) przeprowadza żelazo dwuwartościowe w trójwartościowe i na odwrót: 4Fe + 02. W wielu roślinach (ziemniak, nasiona dyni, grzyby) funkcje te spełnia przypuszczalnie proteid zawierający miedź, która z jednowartościowej przechodzi w dwuwartościową. Utleniane enzymy oddechowe muszą być stale redukowane, aby utrzymać ciągłą zdolność do reakcji. Funkcje redukcji enzymu oddechowego pełnią inne układy enzymów, które są — z jednej strony pozbawione powinowactwa do tlenu atmosferycznego, a z drugiej stanowią pomost pomiędzy enzymami przenoszącymi wodór. W wielu komórkach rolę tę spełniają cytochromy, związki, w skład których wchodzi również hemina z atomem żelaza umieszczonym w środku cząsteczki, a zdolnym do zmiany wartościowości. „Utleniony” ferment oddechowy utlenia z kolei cytochrom a, przeprowadzając jego żelazo w trójwartościowe, gdy tymczasem atom żelaza enzymu oddechowego wraca do niższej wartościowości. Cytochrom a utlenia w ten sam sposób cytochrom b, a ten z kolei — cytochrom c. [przypisy: , krem neutrogena, dentysta rzeszów, olejek arganowy ]
[przypisy: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Procesy chemiczne, składające się na cykl Krebsa.

Sunday, September 15th, 2019

Ten „aktywny” kwas octowy zawierający dwa atomy węgla zostaje następnie dołączony do akceptora mającego w cząsteczce 4 atomy węgla (kwas szczawiowooctowy) i w ten sposób powstaje kwas cytrynowy. Podczas dalszych przemian, przez czterokrotną dehydrogenację i spalanie odłączonego wodoru na wodę, kwas octowy zostaje rozłożony na dwie cząsteczki C02, przy czym akceptor ulega regeneracji. Procesy chemiczne, składające się na cykl Krebsa. W cyklu tym powstaje szereg kwasów organicznych, takich jak kwas bursztynowy czy jabłkowy, co wyjaśnia tak częste występowanie ich w roślinach. Wiele roślin gruboszowatych, np. z rodziny Crassulaceae, regularnie w nocy gromadzi kwasy organiczne, a szczególnie kwas jabłkowy. Kwasy te zanikają w ciągu dnia. Przerwa w asymilacji a w związku z tym gromadzenie się go w tkankach tych roślin, wywołuje przypuszczalnie periodyczne zahamowanie normalnego rozkładu węglowodanów. Wskutek tego w nocy, dzięki procesom karboksylacji, może dojść do gromadzenia się w formie kwasów uprzednio przerobionych produktów pośrednich reakcji; podczas dnia zahamowanie zostaje zniesione, a kwasy mogą wejść ponownie w przemianę materii. We wszystkich opisanych przypadkach istota oddychania polega na tym, że podczas różnorodnych reakcji, przy współudziale enzymów, z cukru odpowiednio przekształconego jest odłączany wodór i spalany na wodę za pomocą tlenu atmosferycznego, węgiel natomiast wraca do atmosfery jako dwutlenek węgla. Właściwy proces, podczas którego uwalnia się energia — spalanie wodoru, może być w różnorodny sposób przeprowadzany przez oddychający organizm dzięki istnieniu wielu łańcuchów reakcji enzymatycznych. Szczegóły sposobu przekazywania energii oddechowej na potrzeby innych procesów życiowych są mało znane. Jest jednak bardzo prawdopodobne, że gromadzenie i przekształcanie energii podczas fermentacji alkoholowej za pomocą wysokoenergetycznych wiązań fosforanowych o typie kwasu trójadenozynofosforowego spełnia podobne funkcje w końcowych fazach oddychania. Przypuszczamy, że zupełny rozkład cząsteczki cukru prowadzi do powstania 20—30 takich wiązań fosforanowych, a około połowy wywiązującej się energii zostaje przejściowo zmagazynowane w ATP. [hasła pokrewne: , hotele w Gdańsku, osuszacze powietrza, Suknie ślubne ]
[więcej w: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Kapitał trwały.

Friday, September 13th, 2019

Wartość wytworzonego przez robotników w procesie produkcji gotowego produktu jest równa wartości przeniesionej ze środków produkcji (zużyte maszyny, urządzenia i surowce), a więc wartości zużytego kapitału stałego  oraz wartości nowo wytworzonej przez robotnika, która jest równa wartości siły roboczej i wartości dodatkowej v+m. Całkowitą wartość wytworzonego produktu możemy zapisać jako: c+v+m gdzie:            c – wartość przeniesiona zużytego kapitału stałego; v + m – wartość, nowo wytworzona przez robotników. Kapitał trwały. Wartość kapitału wydatkowanego na czynniki produkcji zostaje przeniesiona na wytwarzany produkt w rozmaity sposób, w krótszym lub dłuższym czasie. Kapitał wydatkowany na środki pracy biorące przez dłuższy czas udział w procesie produkcji nazywamy kapitałem trwałym. Kapitałem obrotowym nazywamy tę część kapitału, która jest wydatkowana na środki pracy, zużywające się całkowicie w ciągu jednego cyklu produkcyjnego lub w stosunkowo krótkim czasie, oraz kapitał przeznaczony na kupno siły roboczej. Do kapitału obrotowego należeć więc będą nakłady na surowce, materiały pomocnicze, paliwo, a więc na wszystkie środki i przedmioty pracy, których wartość: stosunkowo szybko jest przenoszona na wartość wytwarzanych produktów. Podział kapitału produkcyjnego na stały i zmienny wynika z ich odmiennej roli w wytwarzaniu wartości dodatkowej. Podział zaś kapitału produkcyjnego na trwały i obrotowy wynika z odmienności obrotu jego części składowej. Staraliśmy się dotychczas objaśnić, w jaki sposób powstaje wartość dodatkowa i jaką rolę w procesie jej wytwarzania spełnia kapitał stały i zmienny. Zastanówmy się obecnie, jakimi sposobami kapitalista powiększa wartość dodatkową. Wiemy już; że wartość nowo wytwarzana przez robotnika w ciągu dnia pracy, czyli wartość dodawana przez niego do poprzednio istniejącej wartości środków produkcji, składa się z dwóch części; jedna z nich równoważy wartość zużytej siły roboczej, a druga tworzy wartość dodatkową. [hasła pokrewne: , projektowanie ogrodów, Serwis Klimatyzacji, sala konferencyjna warszawa ]
[patrz też: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Płaca robocza.

Thursday, September 12th, 2019

Widzimy zatem, że warunkiem wytwarzania wartości dodatkowej nadzwyczajnej jest różnica między indywidualną wydajnością pracy w jednym przedsiębiorstwie a społeczną wydajnością pracy we wszystkich pozostałych przedsiębiorstwach tej samej gałęzi przemysłu. Jest to różnica krótkotrwała i tymczasowa, może się zmieniać w procesie walki konkurencyjnej. W celu zachowania swych pozycji na rynku pozostali kapitaliści również będą musieli podnieść wydajność zatrudnionych u siebie robotników. Jeżeli w ich przedsiębiorstwach wydajność podniesie się w dwójnasób, to różnica między wartością indywidualną a społeczną zniknie, a wraz z nią zniknie również wartość dodatkowa nadzwyczajna. Każdy jednak kapitalista pod wpływem konkurencji dąży do podniesienia wydajności zatrudnionych przez siebie robotników w celu otrzymania wartości dodatkowej nadzwyczajnej. Dlatego stale będą się pojawiać różnice między wydajnością pracy indywidualnej i społecznej, a mechanizm konkurencji stale będzie te różnice zacierał. Płaca robocza jest to wynagrodzenie, jakie robotnik otrzymuje od właściciela środków produkcji za sprzedaną mu siłę roboczą. Płaca robocza jest więc zapłatą za siłę roboczą, czyli ceną siły roboczej. Przyjmując, że cena siły roboczej równa się jej wartości, płaca stanowi przekształconą formę wartości siły roboczej. Płaca jako cena siły roboczej może ulegać i ulega zmianom, waha się wokół wartości tak jak ceny wszystkich towarów. Zależność wysokości płacy, a więc ceny siły roboczej, od wielkości jej wartości wyraża się w tym, że w długich okresach płace równają się wartości siły roboczej i zmieniają się w tym samym kierunku, w jakim zmienia się jej wartość. Płace rosną, gdy rośnie wartość siły roboczej, spadają natomiast, gdy spada jej wartość. Zmiany wysokości płacy pod wpływem różnorodnych czynników rynkowych oznaczają wahanie ceny siły roboczej wokół wartości i zawsze prowadzą do określonych skutków związanych z tymi odchyleniami. We współczesnym kapitalizmie działanie mechanizmu podaży i popytu na rynku pracy w znacznej mierze hamuje i łagodzi działalność związków zawodowych i ingerencja państwa. [patrz też: , obróbka miedzi, osuszacze powietrza, agencja hostess ]
[patrz też: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Czynniki obniżające stopę zysku.

Tuesday, September 10th, 2019

Proletariat zatem, chcąc zlikwidować wyzysk, musi walczyć przeciwko całej klasie kapitalistów. Ruch robotniczy zdaje sobie z tego sprawę. Znajduje to wyraz m.in. w tzw. strajkach solidarnościowych. Podkreślaliśmy już, że na wysokość stopy zysku wpływają zasadniczo trzy czynniki: stopa wartości dodatkowej, skład organiczny kapitału i szybkość obrotu kapitału. Czynniki te mogą ulegać zmianie równocześnie, ale w niejednakowym kierunku. Może np. zwiększać się skład organiczny, ale równocześnie może rosnąć szybkość obrotu kapitału, może też maleć masa wytworzonej wartości dodatkowej. Na wysokość stopy zysku mogą wpływać i inne czynniki, wynikające ze zorganizowania klasy robotniczej, z ekonomicznych funkcji współczesnego państwa oraz ze świadomej działalności organizacji monopolistycznych przedsiębiorców. K. Marks omawiając ten problem stwierdził, że istnieje prawo zniżkowej tendencji stopy zysku, ale że istnieją również czynniki przeciwdziałające tej tendencji: i sam czynniki te szeroko omawiał. Do czynników obniżających stopę zysku należą: 1) spadek stopy wartości dodatkowej; 2) wzrost składu organicznego kapitału; 3.) wydłużenie czasu obrotu kapitału; 4) działalność związków zawodowych; 5) działalność państwa na rzecz robotników. W przypadku trzech pierwszych czynników trzeba dokładnie zbadać ich rzeczywisty przebieg, gdyż mogą one kształtować się w odwrotnym kierunku i wtedy wpływają na wzrost stopy zysku. Działalność związków zawodowych, mająca na celu m.in. poprawę warunków życiowych robotników, współcześnie wpływa niewątpliwie obniżająco na stopę zysku. Podobnie na obniżenie stopy zysku, wpływa działalność państwa na rzecz robotników (skracanie dnia roboczego, płatne urlopy, ubezpieczenia socjalne, w pewnych przypadkach tzw. płaca gwarantowana itp.). [patrz też: , przydomowe oczyszczalnie ścieków, konstrukcje stalowe, płyta warstwowa ]
[hasła pokrewne: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Popyt na kredyt.

Monday, September 9th, 2019

Przy danej stopie zysku przemysłowego popyt na kredyt, zwłaszcza na kredyt inwestycyjny, będzie zależny od wysokości stopy procentowej. Im większa jest różnica między stopą zysku przemysłowego a stopą procentową, tym wyższy będzie popyt na kredyt. Różnica między stopą zysku przemysłowego a stopą procentową stanowi bowiem zysk kapitalisty przemysłowego. Prawidłowość tę starają się wykorzystać w swej polityce gospodarczej rządy krajów kapitalistycznych, zwłaszcza wysoko rozwiniętych. Wysokość stopy procentowej płaconej i pobieranej przez bank centralny ustala bowiem rząd, a respektują ją również inne banki. Kapitał bankowy i banki mają ogromny wpływ na działalność gospodarczą. Na przestrzeni wieków w działalności kapitału bankowego dokonała się specjalizacja. A oto najważniejsze rodzaje banków: 1) bank centralny (emisyjny); 2) banki handlowe (zwane też clearingowymi, kredytowymi lub depozytowymi); 3) banki inwestycyjne i hipoteczne udzielające kredytu długoterminowego; 4) banki kredytujące handel zagraniczny; 5) kasy oszczędności; 6) towarzystwa kredytowe. Kapitał handlowy i pożyczkowy . Banki mogą spełniać funkcje pasywne i aktywne. Funkcje pasywne banków polegają na gromadzeniu środków kapitałowych i oszczędności ludności. Funkcje aktywne to udzielanie kredytów j prowadzenie rachunków bieżących firm i osób oraz dokonywanie – na ich zlecenie – rozliczeń przez rachunki bieżące. Banki udzielają kredytów krótkoterminowych (do 2 lat), średnioterminowych (2 – 5 lat) i długoterminowych (ponad 5 lat). Kredytów krótko- i średnioterminowych udzielają banki handlowe przez dyskontowanie weksli, kredytowanie wzrostu zapasów środków produkcji i produkcji gotowej oraz przez kredyt na płace. Kredytów długoterminowych udzielają banki inwestycyjne, hipoteczne oraz towarzystwa kredytowe i ubezpieczeniowe. Te ostatnie, koncentrując ogromne kapitały z tytułu składek i opłat ubezpieczeniowych, udzielają kredytu zakupując na rynku papiery wartościowe (obligacje, weksle itp.). [więcej w: , skoki w tandemie, odzież robocza, sala konferencyjna warszawa ]
[przypisy: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Kredyty i obligacje.

Sunday, September 8th, 2019

Oznacza to, iż są w stanie kredyt kreować, powiększać. Podstawą kredytu są wkłady pierwotne. Obecnie kredyt jest kreowany przez banki handlowe; jest to równocześnie kreowanie bezgotówkowego pieniądza którego zabezpieczeniem jest pieniądz papierowy – depozyt w banku. Powiększania kredytu dokonuje się też przez emisję obligacji. Mogą je emitować zarówno firmy prywatne, jak i instytucje publiczne, w tym oczywiście i państwo. Sprzedaż obligacji na rynku jest równoznaczna z zaciągnięciem kredytu. Opiewają one zawsze na okaziciela. W okresie obiegu złota jako pieniądza wpływ państwa na emisję pieniądza był bierny. Od chwili pojawienia się masowego obrotu wekslami, ich dyskonta i redyskonta; emisją pieniądza kredytowego zajmuje się bank centralny – bank emisyjny. Jako jedyny w danym kraju zajmuje się on emisją banknotów w oparciu o przywilej państwowy. Przez bank centralny państwo reguluje emisję pieniądza papierowego, wpływa również na kreację pieniądza bezgotówkowego, określa politykę dyskontową banku centralnego dzięki temu ma wpływ na politykę dyskontową pozostałych banków, określa obowiązkowe rezerwy bankowe, reguluje tzw. płynności aktywów bankowych. Obligacja to papier wartościowy przynoszący jego właścicielowi z góry określony dochód; jest dokumentem stanowiącym dowód wierzytelności stwierdzającym treść uprawnień właściciela do otrzymania od pożyczkobiorcy w określonym trybie i terminie zwrotu pożyczki (wykup obligacji) oraz określonego dochodu (premie, odsetki). Kapitał handlowy i pożyczkowy dokonuje operacji tzw. otwartego rynku, oraz sprawuje bezpośredni nadzór nad polityką kredytową. Państwo może wpływać na kreację pieniądza kredytowego, bezgotówkowego, zwanego też bankowym, dzięki zaopatrywaniu banków handlowych w gotówkę (np. udzielanie gotówkowego kredytu, odkupienie obligacji) przez bank centralny oraz przez politykę dyskontową, emisyjną, określanie rezerwy obowiązkowej przez prowadzenie polityki otwartego rynku i przez bezpośrednie wytyczne dla banków w zakresie celów i wysokości udzielanych kredytów. [patrz też: , tablice informacyjne, aranżacje wnętrz, prace dekarskie ]
[hasła pokrewne: renta gruntowa, korony porcelanowe na metalu, rejestracja w przychodni ]

Zyski.

Friday, September 6th, 2019

Ponieważ jednak w gospodarce kapitalistycznej wszystkie wymienione środki intensyfikacji występują, w postaci kapitału, osiągnięte dzięki ich zastosowaniu zwyżki plonów i produkcji zwierzęcej, ujawniają się w formie zwiększonego zysku od włożonego kapitału. Możemy to zilustrować przykładem, który nawiązuje do liczb rozpatrywanych przy rencie różniczkowej. Dochód ogółem za 45 q a 300 zł = 13500 zł. Nakłady ogółem 7500 zł, zysk przeciętny ogółem przy stopie dyskursywnej 200f0 wynosi 1500 zł. Renta różniczkowa wynosi 3000 zł. Jak stąd wynika, suma dochodu za sprzedane produkty nie tylko odtwarza poniesione nakłady, przynosi zysk przeciętny i rentę różniczkową, ale daje ponadto nadwyżkę w wysokości 1500 zł, która stanowi rentę różniczkową. Tak więc dodatkowy nakład w wysokości 2500 zł/ha, czyli intensyfikacja produkcji, podniósł plony o 5000, co przy nie zmienionej cenie produktu pozwoliło zrealizować normalny zysk przeciętny oraz uzyskać nadwyżkę wartości dodatkowej ponad zysk przeciętny. Ta część wartości dodatkowej, stanowiąca rentę różniczkową, jest nadzwyczajną wartością dodatkową, analogiczną do tej, która jest osiągana w przodujących technicznie przedsiębiorstwach przemysłowych. Podobieństwo to występuje w pełni zwłaszcza wówczas, gdy właściciel ziemi jest jednocześnie przedsiębiorcą. W miarę postępu techniki i jej upowszechniania się intensyfikacja rolnictwa występuje w coraz szerszej skali prowadząc do ogólnego wzrostu produkcji i do zwiększenia podaży produktów rolnych, co się może stać przyczyną spadku cen na produkty rolnicze i obniżenia renty różniczkowej lub nawet jej zaniku. Ponowne jej wystąpienie w najbardziej przodujących i mających lepsze ziemie przedsiębiorstwach ujawni się po zastosowaniu jeszcze wyższych niż poprzednio nakładów na jednostkę powierzchni z jednoczesnym wprowadzeniem najbardziej nowoczesnych i efektywnych środków produkcji. [patrz też: , bezpieczeństwo rzeczy, dezynsekcja warszawa, wyposażenie łazienki ]