Posts Tagged ‘leczenie bez zgody pacjenta’

Oddychanie beztlenowe.

Monday, February 25th, 2019

Okazało się, że oddychanie beztlenowe, polegające na niezupełnym utlenieniu substratu, a występujące przede wszystkim u roślin niższych cudzożywnych, ma niezwykłe znaczenie dla zrozumienia chemizmu oddychania właściwego (tlenowego), ponieważ jest ono etapem wstępnym tego bardziej skomplikowanego typu oddychania. Podczas oddychania właściwego rozkład cukru odbywa się w ciągu szeregu reakcji bez współudziału tlenu, świadczy o tym już uprzednio wspomniany fakt, że rośliny wyższe w pewnych okolicznościach — mimo braku tlenu — wydzielają dalej dwutlenek węgla, są więc zdolne do przeprowadzania pewnego rodzaju fermentacji. Znajomość chemizmu oddychania właściwego opiera się w dużym stopniu na badaniach procesów fermentacyjnych roślin niższych cudzożywnych. Dlatego też fermentacje należy omówić przed oddychaniem tlenowym roślin wyższych. a. Fermentacja alkoholowa. Fermentację roztworów zawierających cukier przeprowadzają, jak wiadomo, drobne, mikroskopowe organizmy heterotroficzne, przede wszystkim zaś grzyby z grupy drożdży. Cukier pobrany przez nie z otoczenia zostaje przerobiony na dwutlenek węgla i alkohol etylowy według równania sumarycznego: 1 mol C6H1206 2 mole C02 + 2 mole • CH20H + 21 kcal. Z równania tego wynika, że tlen atmosferyczny nie bierze w ogóle udziału w procesie fermentacji; drożdże mogą więc w pewnych okresach prowadzić beztlenowy tryb życia. Obecność tlenu nie wywiera wpływu na przebieg fermentacji. Silne przewietrzanie pożywek z drożdżami prowadzi do przestawienia się ich na oddychanie tlenowe, które przypuszczalnie jest niezbędne przede wszystkim do wzrostu, zarodnikowania oraz kiełkowania zarodników. Zagadnieniem tym nie będziemy się jednak zajmować. Drożdże są więc beztlenowcami względnymi, a nie bezwzględnymi. Równanie fermentacyjne świadczy również o tym, że wydajność energetyczna procesu rozkładu cukru na dwutlenek węgla i alkohol etylowy jest mała w porównaniu z ilością energii zmagazynowanej w cukrze. Dlatego też alkohol wydzielany jako produkt fermentacji jest substancją bogatą w energię, na co wskazuje ciepło jego spalania. [przypisy: , gadżety firmowe, sprzątanie poznań, drukarnia cyfrowa ]
[więcej w: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Fermentacja mlekowa.

Sunday, February 24th, 2019

Wiemy, iż pewne połączenia kwasu fosforowego ze związkami organicznymi odznaczają się dużym zasobem energii (np. połączenia z grupą karboksylową lub karbonylową a także pirofosforanami; wiązania wysokoenergetyczne oznacza się symbolem. Szczególną rolę w komórce spełnia tzw. kwas adenozynodwufosforowy (ADP), który łatwo przyłącza trzecią cząsteczkę kwasu fosforowego, tworząc wysokoenergetyczny kwas adenozynotrójfosforowy (ATP). Jeżeli ATP traci jedną cząsteczkę kwasu fosforowego, wówczas pojawia się ponownie ADP i uwalnia się odpowiednia ilość energii. Dlatego związek ten szczególnie dobrze służy do magazynowania i gospodarowania energią komórki. Po rozpadzie cząsteczki fosfoheksozy na dwie cząsteczki aldehydu fosforoglicerolowego rozpoczyna się proces odłączania wodoru z grup hydratacyjnych fosfoglicerolu; równocześnie z tym procesem do tworzącej się grupy kwasowej kwasu glicerolowego dołącza się cząsteczka kwasu fosforowego, wiążąc energie uwalniającą się przy utlenieniu aldehydu glicerolowego na kwas glicerolowy. Przy współudziale specjalnego enzymu ta grupa fosforowa łącznie z energią może zostać przeniesiona na ADP — powstaje więc ATP, w którym zostaje zmagazynowana energia utleniania aldehydu glicerolowego, oraz kwas glicerolowy. Ten sam proces powtarza się przy powstawaniu formy enolowej kwasu pirogronowego z kwasu fosfoglicerolowego. Grupa fosforanowa przejmuje energię i przenosi ją na ADP tworząc ATP. Zatem tworzenie się estrów fosforowych i synteza wysokoenergetycznego ATP są istotnymi ogniwami energetycznych przemian odbywających się podczas fermentacji, b. Fermentacja mlekowa. Oddychanie według typu fermentacji alkoholowej jest podstawą zrozumienia nie tylko wielu innych procesów fermentacyjnych, odgrywających niezmiernie ważną role w przyrodzie i praktyce, lecz również właściwego oddychania tlenowego. [przypisy: , stomatolog rzeszów, strony internetowe, odżywka do włosów ]
[podobne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Rozmnażanie płciowe i bezpłciowe.

Friday, February 22nd, 2019

Dopiero podczas kiełkowania odbywa się zespolenie jąder; w powstającym w wyniku kiełkowania sporangiurn następuje podział redukcyjny, po czym wytwarzają się liczne zoospory. Najwyżej uorganizowane Chytridiales madą już małą, rurkowatą, rozgałęzioną, nieregularnie wykształconą grzybnię, niekiedy nawet już z kilkoma sporangiami. Kilka różniących się typów wykształcenia wici wskazuje na to, że grupa ta jest dość różnorodna. Chytridiales więc mają mocną błonę chitynową i tym zasadniczo różnią się od Myxochytridiales. Nie jest pewne, czy są one z nimi spokrewnione. 3. Rząd Blastocladiales. Najprostsi przedstawiciele pod względem pokroju stoją bardzo blisko Chytridiales, np. żyjąca w ziemi Blastoctadiella. Allomyces, również grzyb ziemny, ma jednak silnie rozgałęzioną grzybnią bowiem może tu tworzyć zawsze tylko jeden zbiornik z pływkami. Tak przebiega przemiana pokoleń 2. W tylnej części poza jądrem, wszystkie pływki mają charakterystyczną zawartość. Rozmnażanie płciowe i bezpłciowe Blastocladiales odbywa się zatem u różnych osobników, które przedstawiają następujące na przemian pokolenia. Blastocladiales są bardzo podobne do Chytridiales, z których widocznie powstały; zbliżone są bowiem do nich ze względu na pływki z jedną, tylnie umieszczoną wicią oraz na skład chemiczny błony (chityna) i mniej lub bardziej rurkowaty kształt grzybni. 4. Rząd Monoblephaxidales. Gatunki rodzaju Monoblepharis są to organizmy drobne, rozgałęzione, zbudowane ze strzępek wielojądrowych bez poprzecznych błon, o ścianach z błonnika, żyjące w wodzie na szczątkach roślinnych. [patrz też: , rusztowania aluminiowe, organizacja imprez, dezynsekcja warszawa ]
[hasła pokrewne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Mączniak rzekomy.

Thursday, February 21st, 2019

Znaczenie gospodarcze ma również mączniak rzekomy wywoływany przez Plasmopara viticola na winoroślach, zwany też schorzeniem peronospoxowym. W czasie wilgotnej pogody występuje on epidemicznie na liściach powodując ich opadanie, a owoce zamienia w skórzaste jagody dotknięte suchą zgnilizną. Przez ten grzyb i kilka innych mniej ważnych schorzeń grzybowych niszczeje rocznie około plonu winogron, a następnych 20% niszczą szkodniki. Choroby wywoływane przez grzyby należące do Peronosporaceae można zwalczać z dobrym wynikiem przez opryskiwanie liści cieczą bordoską (ciecz miedziano-wapienna), wskutek czego zoospory tracą zdolność kiełkowania. Przy okazji można wspomnieć, że rocznie w Niemczech choroby pasożytnicze i szkodniki niszczą przeciętnie 15% ogólnych zbiorów, co w roku 1928 spowodowało straty wynoszące 2 miliardy marek. Oomycetales mają rurowatą grzybnię bez ścian poprzecznych, wielojądrową i rozgałęzioną. Przeszły one z życia w wodzie do życia na lądzie i żyją częściowo jako roztocza, częściowo jako pasożyty. Ich błona komórkowa daje reakcję na błonnik. Rozmnażanie bezpłciowe Saprolegniaceae, które przeważnie żyją w wodzie, następuje za pomocą zoospor opatrzonych 2 wiciami umieszczonymi przeważnie bocznie. U Peronosporaceae, które wyszły na ląd, ten typ rozmnażania został zastąpiony przez rozsiewanie całych sporangiów lub konidiów. W rozmnażaniu płciowym panuje wszędzie oogamia. Ruchliwe gamety nigdzie już tu nie powstają; ich funkcję przejmują jądra. Jądra te doprowadzane są do jaj za pomocą strzępek zapładniających, które wrastają z anterydiów do oogoniów. Również jaja nie u wszystkich form wyższych są całkowicie wykształcone; zamiast nich w krańcowym przypadku występuje w centralnej części plazmy oogonium większa ilość jąder; po ich zapłodnieniu przez odpowiednią ilość jąder (3 otacza się błoną centralna część oogonium, a więc zapłodnione jądra i część plazmy, w której one leżą. W ten sposób we wnętrzu oogonium powstaje wielojądrowa zygota. U Saprolegniaceae cała plazma ulega zużyciu przy wytwarzaniu gamet. U Peronosporaceae natomiast pewna jej część nie bierze udziału w tej funkcji. [więcej w: , wynajem busów, biuro detektywistyczne, felgi stalowe ]
[hasła pokrewne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Podział redukcyjny i determinacja płci jąder.

Wednesday, February 20th, 2019

Podział redukcyjny i determinacja płci jąder następuje dopiero w czasie kiełkowania po okresie spoczynkowym. Przy tym u większości Mucoraceae powstaje od razu sporangium. Liczne spory (wiele tysięcy) tego rozwijającego się z zygoty sporangium są na ogól jednojądrowe w przeciwieństwie do spor pochodzących ze zwykłych sporangiów. W grzybni powstałej z takiej spory wszystkie jądra muszą należeć do tej samej płci: cześć spor kiełkuje w grzybnie o płciowości + , część zaś ma płciowość. Sporangia nie są zawsze tak typowo wykształcone jak u Mucor mucedo. Istnieją również rodzaje, u których obok zwykłych wielozarodnikowych sporangiów występują nielicznozarodnikowe; niekiedy tworzą się nawet i takie, które mają tylko jedną sporę, przy czym błona spory i błona sporangium łączą się ze sobą. Powstały twór odpada w całości; ze sporangium więc powstało konidium. Konidia tworzą się również w ten sposób, że na powierzchni młodego zawiązka sporangium powstają małe uwypuklenia zawierające plazmę i kilka jąder, a później odpadają jako egzospory. U Choanephora takie konidia tworzą się przy dobrym odżywianiu, natomiast w złych warunkach powstają endospory. Niektóre gatunki mają tylko konidia. U najbardziej znanego przedstawiciela Empusc muscae, który wywołuje epidemiczną chorobę much, wielojądrowe konidia  zostają odrzucone z trzonka konidialnego. Konidium tworzy na musze strzępkę, która wnika do wnętrza ciała zwierzęcia. Rozwija się ona tam w pasożytującą grzybnię zabijającą muchę. Z trupa wyrastają masowo trzonki z konidiami, a rozrzucone konidia otaczają martwą muchę białym nalotem (np. na szybie okiennej). Zygomycetales więc są przeważnie grzybami saprofitycznymi, z grzybnią zwykle bogato rozwiniętą; u Mucoraceae jest ona niepodzielona i wielojądrowa, natomiast u pewnych Entomophthoraceae wykazuje błony poprzeczne. Błona komórkowa zbudowana jest z chityny. [podobne: , agencja interaktywna, maszyny budowlane, Tanie przesyłki kurierskie ]
[hasła pokrewne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Racjonalizacja produkcji.

Monday, February 18th, 2019

Dlatego każde przedsiębiorstwo kapitalistyczne jest zainteresowane w takiej racjonalizacji produkcji, która prowadzi do oszczędności c. Oszczędność kapitału stałego osiąga się m.in. przez: pełne wykorzystanie powierzchni produkcyjnej; produkcję wielozmianową; maksymalne wykorzystanie maszyn; zmniejszanie zużycia surowców i materiałów pomocniczych na jednostkę produkcji; zastępowanie materiałów, surowców i maszyn droższych tańszymi itd. Należy podkreślić, że poszczególne przedsiębiorstwa kapitalistyczne mają bardzo poważne osiągnięcia w zakresie racjonalizacji zużycia kapitału stałego. Równocześnie jednak, nawet współcześnie, przy wzrastającej roli sektora państwowo- kapitalistycznego  istnieje duże marnotrawstwo kapitału stałego w skali społecznej.  Podział wartości dodatkowej. Przedsiębiorstwo jest zainteresowane we wzroście stosunku c : v, gdyż dzięki temu może uzyskać skrócenie indywidualnego czasu pracy. Zapewnia mu to osiągnięcie nadzwyczajnej wartości dodatkowej i zysku ,nadzwyczajnego. Może to prowadzić do wzrostu składu organicznego w określonej gałęzi gospodarki, a w ślad za tym i w całej gospodarce. 3. Wszystkie te czynniki, które zmieniają szybkość obrotu kapitału. Wzrost szybkości obrotu kapitału powoduje bowiem wzrost stopy zysku i na odwrót. Z punktu widzenia cyrkulacji dzielimy kapitał na trwały i obrotowy. Poszczególne części składowe kapitału jako całości, a szczególnie elementy składowe kapitału trwałego, dokonują obrotu w niejednakowym czasie. Aby więc obliczyć obrót kapitału jako całości, trzeba wyprowadzić średnią obrotów jego części składowych. Przykład obrazujący obrót całego kapitału daje tablica. Z tablicy widać, że szybkość obrotu kapitału trwałego może być bardzo mała (1110 w ciągu roku), a jednak obrót kapitału jako całości (1,57 obrotu w ciągu roku) jest znaczny. Dzieje się to dzięki szybkiemu obrotowi kapitału obrotowego. Na przyspieszenie obrotu kapitału jako całości mają wpływ m.in.: wielozmianowość, racjonalna produkcja, racjonalna wielkość zapasów surowców i materiałów pomocniczych, szybka realizacja wytworzonych towarów itp. [patrz też: , indywidualne kalendarze trójdzielne, podesty ruchome, bezpieczeństwo rzeczy ]
[hasła pokrewne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Konkurencja a wartość rynkowa towaru.

Sunday, February 17th, 2019

W wyniku konkurencji w określonej gałęzi produkcji kształtuje się wartość rynkowa towarów, tj. w sposób żywiołowy ustala się wielkość czasu pracy abstrakcyjnej, społecznie niezbędnej do wytworzenia określonego towaru. Ponieważ w określonej gałęzi produkcji działa zazwyczaj wiele przedsiębiorstw o różnym składzie organicznym kapitału, ich indywidualne czasy pracy są różne. Rynek jednak nie uznaje indywidualnego czasu pracy, a w ślad za tym i wartości indywidualnej; uznaje tylko czas pracy społecznie niezbędny, a w ślad za tym i społeczną wartość rynkową. Wartość rynkowa towarów odpowiada zatem przeciętnej (średniej ważonej) wartości towarów wytwarzanych w danej gałęzi, tj. indywidualnej wartości towarów wytwarzanych w przeciętnych społecznie warunkach, czyli w warunkach wytwarzania decydującej części towarów. Wartość rynkowa jest więc średnią ważoną wartości indywidualnej oraz ilości towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa, które dostarczają na rynek decydującą masę towarów i mają przeciętny gałęziowy skład organiczny kapitału. Wartość. Indywidualna wartość towarów produkowanych przez towarów a skład przedsiębiorstwa o najniższym składzie organicznym kapitału organiczny (i najniższej sile produkcyjnej pracy) jest wyższa od wartości kapitału rynkowej, dlatego ich sytuacja w walce konkurencyjnej na rynku jest niekorzystna. Prowadzi to często do ich bankructwa. Indywidualna wartość towarów wytwarzanych przez przedsiębiorstwa o najwyższym składzie organicznym kapitału i o najwyższej sile produkcyjnej pracy jest natomiast niższa od wartości rynkowej. W wyniku tego uzyskują one nadzwyczajną wartość dodatkową, a w ślad za tym wyższą od przeciętnej stopę zysku. W kapitalizmie wolnokonkurencyjnym staje się to stymulatorem postępu technicznego. Stymulowanie postępu technicznego przez przedsiębiorstwa mające najwyższy skład organiczny kapitału i najwyższą siłę produkcyjną pracy w danej gałęzi dokonuje się następująco: indywidualny czas pracy tych przedsiębiorstw jest krótszy od czasu społecznie niezbędnego, a wartość indywidualna wytwarzanych w nich towarów jest niższa od wartości rynkowej. [patrz też: , kamery monitoring, aplikacje mobilne, Drabiny magazynowe ]
[przypisy: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Krzywa popytu.

Friday, February 15th, 2019

Punkty Do, Dl> Dl na krzywej DD, tzn. na krzywej popytu, oznaczają cenę monopolową, odcinki na osi odciętych DE, OEII OEI popyt i podaż, odcinki OA, OAl> OAI na osi rzędnych jednostkowe przeciętne koszty produkcji, a odcinki AB, AIBh A1Bl_ jednostkowy zysk. Pola ABDoF, A1B1D1F1 oraz AIBID1Fl (jak i wszystkie inne możliwe) oznaczają masę zysku przy danej ilości podaży i popytu oraz przy danej cenie monopolowej. Jeśli pole ABDoF> A1B1D1Fl > A1B1D1Fl i od każdego innego możliwego pola, to monopol uzyskuje maksymalną masę zysku i maksymalną stopę zysku przy cenie monopolowej Do.   Oczywiście przy cenie Do i przy podaży i popycie OE moc produkcyjna monopolu jest niewykorzystana i może on zwiększyć podaż do OE1, co jednak wymaga wyznaczenia ceny (na krzywej DD) punkcie Dl po to, aby w wyniku oddziaływania cenowej elastyczności popytu dostosować popyt do podaży. Zwiększenie podaży obniży jednostkowy przeciętny koszt produkcji (w wyniku obniżenia kosztu stałego i zmiennego na jednostkę produkcji). Szybciej jednak niż spadek jednostkowego kosztu przeciętnego produkcji nastąpi spadek jednostkowego zysku. W wyniku tego masa zysku zmaleje. Przy wyznaczeniu ceny monopolowej w punkcie Dl podaż (w wyniku oddziaływania cenowej elastyczności popytu) musi zostać ograniczona do odcinka – OEI. Wówczas wzrośnie wprawdzie zysk jednostkowy (a również jednostkowy koszt przeciętny), ale mimo to masa zysku zmaleje na skutek konieczności ograniczenia podaży. Jak wynika z powyższego, monopol, aby zrealizować swój cel- maksymalną masę zysku i maksymalną stopę zysku – nie może postępować w sposób dowolny, a równocześnie osiąganie zysku monopolowego jest ograniczone przez określone warunki, które monopol musi uwzględniać w swoich decyzjach. Zatem na kształtowanie ceny monopolowej wpływają określone kategorie wynikające z działania prawa wartości. [podobne: , hydraulika przemysłowa, drzwi wewnętrzne Kraków, konstrukcje stalowe ]
[hasła pokrewne: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

Stopa akumulacji.

Thursday, February 14th, 2019

Kryterium stosowania nowych maszyn i urządzeń z okresu wolnokonkurencyjnego nie wystarcza przy monopolu. Stopa akumulacji, a tym bardziej masa akumulacji monopolu, jest wyższa niż przedsiębiorstw nie zmonopolizowanych i wyższa niż przedsiębiorstw w okresie wolnej konkurencji. Wynika to z tego, że monopol osiąga wyższą stopę i wyższą masę wartości dodatkowej. Ponadto, będąc przedsiębiorstwem o ogromnych rozmiarach, monopol przeznacza na akumulację procentowo wyższą część wartości dodatkowej, niż mogły przeznaczać dawne, nie zmonopolizowane przedsiębiorstwa. Równocześnie, aby utrzymać monopolistyczną pozycję i zysk monopolowy, monopole starają się uniemożliwić inwestowanie w zmonopolizowanej przez siebie gałęzi cudzemu kapitałowi, a w określonych warunkach nawet i kapitałowi własnego monopolu. Do zamykania w zmonopolizowanej gałęzi dostępu dla inwestycji własnych monopolu dochodzi wtedy, gdy dodatkowe inwestycje własne mogłyby spowodować obniżenie stopy zysku osiąganej przez monopol. W takim przypadku korzystniejsze są dla monopolu inwestycje poza gałęzią, którą zmonopolizował, nawet wtedy, gdyby stopa zysku od tak ulokowanych inwestycji była niższa od stopy zysku możliwej do osiągnięcia w gałęzi zmonopolizowanej. Dodatkowe inwestycje doprowadzą do zwiększenia mocy produkcyjnej i wzrostu podaży, jednak pod warunkiem obniżenia ceny. Załóżmy, że wzrost popytu o 2f1J/o wymaga obniżenia ceny też o 2f1J/o. Oznacza to, że w wyniku nowych inwestycji, dzięki którym nastąpi wzrost produkcji, podaży i popytu o 2(1/0, stopa zysku zarówno z nowo zainwestowanego kapitału, jak i z kapitału dotychczas zaangażowanego wyniesie 300/0. W wyniku dodatkowych inwestycji zmniejsza się zatem tzw. krańcowa wydajność kapitału II, spada masa i stopa zysku. Dlatego monopolista przy podejmowaniu decyzji inwestycyjnych musi uwzględniać tzw. krańcową stopę zysku, tj. stopę zysku od ostatniej zainwestowanej jednostki kapitału. W sytuacji monopolu (czy oligopolu) nowe inwestycje i postęp techniczny, mimo że obniżają koszty produkcji, mogą być sprzeczne z interesami monopolu. Jest tak wtedy, gdy w wyniku nowych inwestycji i postępu technicznego, prowadzących do obniżenia kosztów produkcji i zwiększenia rozmiarów podaży, konieczne byłoby obniżenie ceny monopolowej w większym stopniu, niż nastąpiło obniżenie kosztów. [więcej w: , drzwi wejsciowe, regały magazynowe, biuro wirtualne ]
[więcej w: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]

RENTA GRUNTOWA I TENDENCJE ROZWOJOWE KAPITALISTYCZNEGO ROLNICTWA.

Wednesday, February 13th, 2019

Doprowadziłoby to bowiem do spadku stopy zysku. Dlatego głównym czynnikiem decydującym o wprowadzaniu postępu technicznego przez monopol jest istniejąca i przewidywana stopa zysku. Ponadto należy pamiętać, że osiąganie określonej stopy zysku w przyszłości jest zależne nie tylko od obniżenia kosztów produkcji, ale i od kształtowania ceny.  Krańcową wydajnością (lub produkcyjnością) nazywamy wydajność (lub produkcyjność) ostatniej jednostki zastosowanego czynnika produkcji; w naszym przykładzie tą ostatnią jednostką jest 200 dodatkowych jednostek kapitału. Wynika stąd wniosek, że monopol- jeśli chodzi o stosowanie postępu technicznego – jest ograniczony przewidywaną stopą zysku. RENTA GRUNTOWA I TENDENCJE ROZWOJOWE KAPITALISTYCZNEGO ROLNICTWA. 1. Dwie drogi rozwoju kapitalizmu w rolnictwie. Kapitalistyczna własność ziemi powstała przeważnie w wyniku przekształcenia feudalnych latyfundiów w kapitalistyczne przedsiębiorstwa rolne oparte na pracy najemnej. Zasięg kapitalistycznej własności ziemskiej już w początkach kapitalizmu zaczął rozszerzać się w porównaniu z feudalną własnością ziemi. Masowe wywłaszczanie chłopów z ziemi (tzw. rugi chłopskie), które odbywało się wraz z rozwojem kapitalizmu. W Anglii i w większości krajów Europy środkowe, południowej i wschodniej, rozszerzało bazę kapitalistycznego systemu w rolnictwie produkcji rolniczej. Ta droga rozwoju kapitalistycznego rolnictwa zwana drogą pruską, gdyż klasycznym jej przykładem były Prusy, zapewniała jednocześnie dopływ taniej siły roboczej do powstających kapitalistycznych przedsiębiorstw przemysłowych i rolnych. Tylko bowiem część dawnych chłopów pańszczyźnianych była w stanie wykupić ziemię przypadającą im dzięki uwłaszczeniu. Wiele rodzin nie mogąc spłacić należności za ziemię, którą poprzednio uprawiały przez wiele pokoleń, zmuszone było do jej opuszczenia; ludność ta przekształciła się w robotników najemnych. Tylko we Francji i niektórych krajach skandynawskich rewolucja burżuazyjna zlikwidowała feudalną własność ziemską w sposób radykalny, wywłaszczając obszarników i oddając ziemię chłopom, którzy na niej pracowali. [hasła pokrewne: , Kabina pod prysznic, Serwis Klimatyzacji, kamery monitoring ]
[więcej w: leczenie bez zgody pacjenta, leczenie prądem o niskim napięciu, zoofaktor ]