Posts Tagged ‘klimatyzatory przenośne’

Roczny odpis amorty- zacyjny oblicza

Tuesday, July 12th, 2016

Roczny odpis amorty- zacyjny oblicza się według wzoru: Ar = Mr, n gdzie: AT – roczny odpis amortyzacyjny; Mr – wartość po- czątkowa kapitału trwałego; n – liczba lat użytkowania ka- pitału trwałego. Jeśli odpisy amortyzacyjne i stopa amortyzacji są identycz- ne we wszystkich latach, to mamy do czynienia z liniową me- todą amortyzacji. Jeśli natomiast odpisy amortyzacyjne i sto- pa amortyzacji maleją wraz z upływem lat, mamy do czy- nienia z degresywną metodą amortyzacji. Stosuje się też pro- gresywną metodę amortyzacji. Odpisów amortyzacyjnych do- konuje się i po zamortyzowaniu kapitału trwałego, jeśli ka- pitał ten jest nadal technicznie i ekońomicznie sprawny i funkcjonuje w produkcji. Koszty materiałowe obejmują zużytą wartość surowców, materiałów pomocniczych, paliwa itp. Koszty siły roboczej równają się płacom. Koszty amortyzacji odzwierciedlają zu- życie kapitału trwałego, a koszty surowców i koszty siły ro- boczej równają się wartości kapitału obrotowego. Koszty własne produkcji dzielą się na koszty stałe i koszty zmienne Koszty stale tKs – przy danym potencjale produkcyj- nym, są niezależne od rozmiarów produkcji. Oznacza to, że koszt stały na jednostkę produkcji (Ksj) maleje wraz ze wzrostem rozmiarów produkcji. Koszty stałe to koszty goto-, waści do produkcji; przy danym potencjale produkcyjnym trzeba je ponosić zarówno przy wykorzystaniu potencjału produkcyjnego, jak i wtedy, gdy przedsiębiorstwo nie pro- dukuje. Do kosztów stałych należą m.in.. koszty amortyzacji, konserwacji urządzeń, płace części administracji, odsetki od wypożyczonego kapitału trwałego, ubezpieczenie zakładu. Koszty zmienne (Kz) to koszty siły roboczej, surowców, energii, paliwa transportu towarów i procentu od wypoży- czonego kapitału obrotowego. [podobne: , uprawnienia sep, klimatyzatory przenośne, nagrzewnice powietrza ]

Kredyt w kapitalizmie jest istotnym

Tuesday, July 12th, 2016

Kredyt w kapitalizmie jest istotnym czyn- nikiem rozwoju produkcji. Przyspiesza – przez kredytową sprzedaż – realizację towarów, rozszerza rynek, ułatwia re- produkcję. Za użytkowanie cudzego kapitału kapitalista płaci określoną stopę procentową będącą ceną kapitału pożyczko- wego, w której wyraża się udział kapitału pożyczkowego w wartości dodatkowej wytworzonej dzięki zastosowaniu wy- pożyczonego kapitału w działalności gospodarczej. Kredyt jest dla kapitalisty racjonalny tylko wtedy, gdy stopa zysku prze- ciętnego jest większa od stopy procentowej. Wzrost podaży kapitału pożyczkowego wynika z gromadze- nia w bankach wszelkich chwilowo “wolnych” rezerw pie- niężnych, włącznie z oszczędnościami drobnych producentów, a nawet robotników. Głównymi źródłami’ wzrostu kapitału pożyczkowego są: 1) ruch okrężny rosnącego kapitału przemysłowego i handlo- wego; 2) odpisy amortyzacyjne i tzw. fundusze niepodzielne lokowane na kontach bankowych; 3) akumulacja dokonywana przez bankierów (właścicieli kapitału pieniężnego); 4) kredyt handlowy; 5) oszczędności drobnych producentów i robotni- ków. Kapitał pożyczkowy występuje na rynku kapitalistycznym jako kapitał pieniężno-handlowy i bankierski. Kapitał pie- niężno-handlowy ma źródło we wzajemnym kredytowaniu się kapitalistów handlowych oraz w kredycie przy sprzedaży to- warów przez kapitał przemysłowy. Przyspiesza to realizację wytworzonego produktu. nie jest jednak wystarczającym jednak poziom stopy zysku był już wyższy niż w latach 1918 – 1921, kiedy to osiągnęła ona najniższy poziom w badanym okresie. Według Gillmana -podobną tendencję wykazywała stopa wartości dodatkowej. Ogromną rolę w rozwoju gospodarki kapitalistycznej spełnia kapitał ban- kierski i kredyt bankowy. Kapitał bankierski pochodzi z “handlu” cudzym kapitałem pieniężnym. Handlem tym zajmują się banki. Banki koncen- trują wolne rezerwy kapitałowe i pieniężne, do których należą:) środki kasowe kapitalistów. na kontach bieżących; 2) wkłady pieniężne kapitalistów na kontach bieżących lub na kontach za wypowiedzeniem; 3) kapitały czasowo nie zaanga- żowane w produkcji czy w handlu; 4) oszczędności drobnych producentów, robotników itp. [podobne: , maszyny pakujące, siłowniki hydrauliczne, klimatyzatory przenośne ]