Posts Tagged ‘kawa sklep’

Kapitał służący do pomnażania wartości.

Wednesday, February 21st, 2018

Nową wartość wytwarza, jak już wiemy, tylko człowiek dzięki swej pracy. Robotnik może jednak tworzyć nową wartość tylko wtedy, gdy ma do swej dyspozycji materialne środki produkcji w postaci maszyn i surowców. W procesie produkcji kapitalistycznej czynniki te stają się kapitałem służącym do pomnażania wartości. Ani maszyny i surowce, ani siła robocza nie są same przez się kapitałem, tak jak człowiek nie jest sam przez się robotnikiem najemnym lub kapitalistą. Środki produkcji stają się kapitałem wtedy, kiedy stanowią prywatną własność kapitalisty i służą mu do osiągania zysku, a więc są narzędziem wyzysku robotników najemnych. Siła robocza staje się kapitałem, gdy zakupiona przez kapitalistę zużyta zostaje w procesie produkcji w celu wytworzenia wartości dodatkowej. Te dwie różne części kapitału odgrywają zupełnie inną rolę w jego pomnażaniu. Środki produkcji mają określoną wartość i w miarę ich zużywania w procesie produkcji wartość ich nie ginie, ale jest stopniowo przenoszona na wartość gotowego produktu. Zupełnie inaczej jest z częścią kapitału wydatkowaną na kupno siły roboczej. Wartość siły roboczej nie jest, przenoszona na gotowy produkt. Siła robocza zużywa się w procesie produkcji tworząc nową wartość, większą od swojej wartości. Wartość tej części kapitału wzrasta więc w procesie produkcji. Kapitał zużyty na kupno środków produkcji nazywamy kapitałem stałym, a kapitał wydatkowany na kupno siły roboczej – kapitałem zmiennym. Cały kapitał składa się z dwóch części: z kapitału stałego, który oznaczamy symbolem c (od łacińskiego słowa constans- stały) i kapitału zmiennego, oznaczonego symbolem (od łacińskiego słowa varius – zmienny). W procesie produkcji kapitał ten powiększa się o wartość dodatkową, którą oznaczamy literą m (od marksowskiego terminu Mehrwert). [hasła pokrewne: , krzesła obrotowe, kawa sklep, druk kalendarzy ]

Koszt produkcji w przedsiębiorstwie kapitalistycznym.

Tuesday, February 20th, 2018

W rzeczywistości koszt produkcji w przedsiębiorstwie kapitalistycznym jest wyższy od kosztu pracy uprzedmiotowionej i płacy roboczej. Do kosztów bezpośrednio ponoszonych przez przedsiębiorstwo kapitalistyczne należy doliczyć podatki komunalne i państwowe oraz inne opłaty, procent od wypożyczonego kapitału, koszty związane z kupnem lub dzierżawieniem działki ziemi oraz koszty ubezpieczeń. Koszty produkcji kapitalisty równają się zatem: KWb = c+v+d, gdzie: KWb =: koszty własne produkcji kapitalisty; d – część kosztów produkcji poza kosztami kapitału stałego i zmiennego. Kapitalista oblicza nie bezpośrednie koszty własne produkcji, ale koszty kalkulacyjne. Do kosztów kalkulacyjnych dolicza, jeszcze koszty, których w rzeczywistości nie poniósł, a mianowicie procent od wyłożonego przez siebie kapitału (gdyby kapitał ten ulokował w banku, otrzymałby procent) oraz czynsz dzierżawny”, Stąd: K,,! = c + v + d + l, gdzie: Kk! – koszt kalkulacyjny; l – część kosztów doliczana przez kapitalistę, ale nie ponoszona. Elementy kosztów d i l pokrywa kapitalista z wartości dodatkowej. Jeśli zatem: d+l = a, to K’5t = c+v+am; warunkiem uzyskania przez kapitalistę, zysku jest: a < l. Z punktu widzenia kalkulacji kapitalisty istotne są koszty kalkulacyjne, gdyż one dopiero pozwalają obliczyć kalkulacyjny zysk czysty. W dalszej analizie kosztów w celu uproszczenia rozumowania posługiwać się będziemy kategorią kosztów kapitalisty c+v. Koszty produkcji c + v dzielą się na: a) koszty amortyzacji; b) koszty materiałowe; c) koszty siły roboczej. Koszty amortyzacji to koszty zużycia kapitału trwałego (budynków, maszyn, urządzeń, sprzętu, oprzyrządowania). Amortyzacja to suma kapitału niezbędna do odtworzenia elementów kapitału trwałego po ich zużyciu oraz do utrzymania ich technicznej sprawności w czasie ich użytkowania. [hasła pokrewne: , kawa sklep, Układanie kostki brukowej Warszawa, dmuchańce ]