Posts Tagged ‘hydraulika przemysłowa’

Płaca robocza.

Tuesday, February 20th, 2018

Płaca robocza występuje w różnorodnych formach zmieniających się zależnie od stopnia rozwoju gospodarczego, nasilenia walki klasowej, reformatorskich tendencji we współczesnym kapitalizmie, czy wreszcie zależnie od gałęzi gospodarki lub tradycji narodowych, Zawsze jednak istota płacy pozostaje ta sama, jest ona zawsze ceną siły roboczej. Wszystkie stosowane systemy płacy roboczej dają się sprowadzić do dwóch podstawowych: 1) płacy za czas pracy, 2) płacy akordowej. Płaca za czas ma dla przedsiębiorcy tę wadę, że nie stwarza dostatecznych bodźców do zwiększania intensywności i wydajności pracy. Przedsiębiorca chcąc zachęcić robotnika do wydajniejszej pracy może zastosować akordowy system płac, czyli opłatę za sztukę wytworzonego towaru. Ta forma płacy ma zachęcić robotnika do zwiększenia produkcji i wytworzenia większej wartości dodatkowej. Akordowa forma płacy roboczej stwarza pozory, jakoby wysokość zarobku robotnika zależała wyłącznie od jego zdolności, szybkości pracy i kwalifikacji, słowem – od niego samego. W rzeczywistości jednak płaca od sztuki jest tylko przekształconą formą płacy za czas, wysokość jej określa tak samo cel siły roboczej. Wprawdzie robotnik otrzyma tym więcej pieniędzy, im więcej wykona jednostek danego towaru i dlatego może się wydawać, że wysokość zarobku zależy od robotnika, od ilości i jakości jego pracy. Jednakże podstawą ustalenia stawki akordowej jest ilość towarów wytworzonych przez robotnika w ciągu jednej godziny pracy. Współczesny postęp techniczny w kapitalizmie i nowoczesna organizacja pracy powodują ograniczenie stosowania akordowego systemu płac. PODZIAŁ WARTOŚCI DODATKOWEJ. Formy zysku w kapitalizmie wolnokonkurencyjnym kapitaliści przemysłowi, handlowi, bankierzy i właściciele ziemscy zajmowali się wyspecjalizowaną działalnością gospodarczą. Ich kapitały były zaangażowane w przemyśle, w handlu, w bankach lub w kapitalistycznym rolnictwie. [patrz też: , obieg dokumentów, hydraulika przemysłowa, Układanie kostki brukowej Warszawa ]

Zysk i stopa zysku.

Sunday, February 18th, 2018

Zasada ta realizowana jest w kapitalizmie wolnokonkurencyjnym w wyniku konkurencji między kapitalistami z różnych gałęzi produkcji w ramach dążenia do celu produkcji kapitalistycznej: osiągania najwyższego zysku. Wolna konkurencja prowadziła w żywiołowy sposób do wyrównywania stóp zysku we wszystkich gałęziach. Całkowite wyrównanie stóp zysku miałoby miejsce przy pełnej swobodzie przenoszenia kapitału z jednej gałęzi do wszystkich pozostałych. Jest to oczywiście niemożliwe. Dlatego tendencja, ta realizuje się nie tyle przez przenoszenie kapitału już funkcjonującego; ile przez nowe inwestycje. Przy założeniu idealnych warunków wolnej konkurencji, pełnej możliwości przepływu kapitału i siły roboczej, stopy zysku we wszystkich gałęziach produkcji wyrównują się. Właściciele kapitałów we wszystkich gałęziach otrzymują zysk przeciętny, tj. zysk osiągany przez określony kapitał niezależnie od stopy wartości dodatkowej, szybkości obrotu kapitału i składu organicznego w danej gałęzi. Wraz z zyskiem przeciętnym pojawia się cena produkcji równa kosztom produkcji i zyskowi przeciętnemu. Zysk i stopa zysku. Cena produkcji kształtuje się zatem na poziomie wyższym lub niższym od wartości rynkowej towaru. Oznacza to, że poszczególni kapitaliści zawłaszczają zazwyczaj masę wartości dodatkowej mniejszą lub większą od tej, która jest wytwarzana w ich przedsiębiorstwach w ten sposób w kapitalizmie wolnokonkurencyjnym dzięki redystrybucji wytworzonej ogólnej masy wartości dodatkowej realizowana jest zasada: od równych kapitałów równe zyski. Tendencja do wyrównywania się stóp zysku jest tendencją właściwą kapitalizmowi wolnokonkurencyjnemu. W wyniku działania tego prawa stopy zysku wszystkich funkcjonujących kapitałów dążą do wyrównywania się. Uproszczone działanie tego prawa można sformułować następująco: jeśli będziemy abstrahować od szybkości obrotu kapitałów i od ich składów organicznych, to po zsumowaniu wartości dodatkowej wytworzonej we wszystkich gałęziach produkcji i podzieleniu jej przez sumę kapitałów funkcjonujących we wszystkich gałęziach produkcji uzyskamy przeciętną stopę zysku z = ma 100. cg+vg gdzie: z – przeciętna stopa zysku; mg – suma wartości dodatkowej wszystkich gałęzi produkcji; Cg -; suma kapitału stałego wszystkich gałęzi produkcji; vg – suma płac roboczych wszystkich gałęzi produkcji. [podobne: , szafki ubraniowe, hydraulika przemysłowa, przydomowe oczyszczalnie ścieków ]

Krzywa popytu.

Thursday, February 15th, 2018

Punkty Do, Dl> Dl na krzywej DD, tzn. na krzywej popytu, oznaczają cenę monopolową, odcinki na osi odciętych DE, OEII OEI popyt i podaż, odcinki OA, OAl> OAI na osi rzędnych jednostkowe przeciętne koszty produkcji, a odcinki AB, AIBh A1Bl_ jednostkowy zysk. Pola ABDoF, A1B1D1F1 oraz AIBID1Fl (jak i wszystkie inne możliwe) oznaczają masę zysku przy danej ilości podaży i popytu oraz przy danej cenie monopolowej. Jeśli pole ABDoF> A1B1D1Fl > A1B1D1Fl i od każdego innego możliwego pola, to monopol uzyskuje maksymalną masę zysku i maksymalną stopę zysku przy cenie monopolowej Do.   Oczywiście przy cenie Do i przy podaży i popycie OE moc produkcyjna monopolu jest niewykorzystana i może on zwiększyć podaż do OE1, co jednak wymaga wyznaczenia ceny (na krzywej” DD) punkcie Dl po to, aby w wyniku oddziaływania cenowej elastyczności popytu dostosować popyt do podaży. Zwiększenie podaży obniży jednostkowy przeciętny koszt produkcji (w wyniku obniżenia kosztu stałego i zmiennego na jednostkę produkcji). Szybciej jednak niż spadek jednostkowego kosztu przeciętnego produkcji nastąpi spadek jednostkowego zysku. W wyniku tego masa zysku zmaleje. Przy wyznaczeniu ceny monopolowej w punkcie Dl podaż (w wyniku oddziaływania cenowej elastyczności popytu) musi zostać ograniczona do odcinka – OEI. Wówczas wzrośnie wprawdzie zysk jednostkowy (a również jednostkowy koszt przeciętny), ale mimo to masa zysku zmaleje na skutek konieczności ograniczenia podaży. Jak wynika z powyższego, monopol, aby zrealizować swój cel- maksymalną masę zysku i maksymalną stopę zysku – nie może postępować w sposób dowolny, a równocześnie osiąganie zysku monopolowego jest ograniczone przez określone warunki, które monopol musi uwzględniać w swoich decyzjach. Zatem na kształtowanie ceny monopolowej wpływają określone kategorie wynikające z działania prawa wartości. [podobne: , hydraulika przemysłowa, drzwi wewnętrzne Kraków, konstrukcje stalowe ]