Fermentacja octowa.

Bakteryjny rozkład celulozy ludzkim przewodzie pokarmowym odbywa się przede wszystkim w jelicie grubym. Podstawowe znaczenie tego procesu polega nie tylko na możliwości wykorzystania celulozy jako pokarmu (delikatne ściany komórkowe np. sałaty mogą być wykorzystywane najwyżej w 25%), lecz w udostępnieniu zawartości komórek roślinnych sokom trawiennym organizmu. Bezużyteczne gazowe produkty fermentacji (C02, HE, CH4 z kwasu octowego) zostają wydalane na zewnątrz. e. Fermentacja octowa. W niektórych typach fermentacji tlen nie bierze w ogóle udziału w reakcji. Energia uzyskana przy oddychaniu podczas rozkładu cukru na związki o trzech atomach węgla pochodzi w rzeczywistości z wewnątrzcząsteczkowych przekształceń, polegających na odłączaniu i dołączaniu atomów wodoru do lub od produktów przejściowych (uwodorowanie, czyli hydrogenacja i odwodorowanie, czyli dehydrogenacja). Znamy jednak takie formy oddychania bakteryjnego, w których bierze udział także tlen atmosferyczny; procesy te wykazują pewne podobieństwo do normalnego oddychania roślin wyższych i zwierząt. Oddychaniem tego rodzaju jest np. fermentacja octowa, przeprowadzana przez pewne bakterie (Bac. Pasteurianum, orleanense, aceti i in.). Polega ona na utlenianiu alkoholu etylowego na kwas octowy: 1 mol CH3 • CH20H + oz. 1 mol • COOH + 1 mol H20 + 118 kcal. Substratem utlenianym nie jest w tym przypadku cukier, lecz związek o znacznie prostszej budowie — alkohol etylowy. Jednak właśnie ten pozornie prosty proces utleniania, który ściśle biorąc nie powinien być zaliczany do procesów fermentacyjnych z uwagi na udział tlenu atmosferycznego, jest w rzeczywistości typowym procesem dehydrogenacyjnym i klasycznym już dziś przykładem objaśniającym istotę biologicznego oddychania. W fermentacji octowej bierze udział także dehydrogenaza, odszczepiająca od alkoholu wodór, wskutek czego przechodzi on w aldehyd octowy: CHO • CH20H—ș CHZ • CHO -1- 2H. Aldehyd octowy łączy się z wodą na wodzian, od którego znowu odłącza się wodór: + H20.CHa.c—OH.CHa.COOH+2H. Akceptorem wodoru jest tlen atmosferyczny; powstaje nadtlenek wodoru, H:02, wywierający na komórkę działanie toksyczne i dlatego rozkładany natychmiast przez enzym katalazę na wodę i tlen: AH 202 2H20 + 02 . [patrz też: , agencja reklamowa, serwis samochodów, olej kokosowy ]
[podobne: terapia sensoryczna dla dzieci, laryngolog od czego jest, lekarz dentysta a lekarz stomatolog ]

Tags: , ,

Comments are closed.